1973 yapımı 'Belladonna of Sadness' (Kanashimi no Beradonna), animasyon tarihinin en sıra dışı ve yetişkinlere yönelik eserlerinden biridir. Film, Orta Çağ Fransa'sında geçen karanlık bir hikayeyi, benzersiz bir görsel şölene dönüştürür. Hikaye, düğün gecesinde bir derebeyi tarafından tecavüze uğrayan ve ardından toplumdan dışlanan genç Jeanne'in trajedisini merkezine alır. Jeanne, yaşadığı bu derin acı ve adaletsizlik karşısında, güç ve intikam için Şeytan ile bir pakt kurar. Bu anlaşma, onu, toplumsal cinsiyet normlarını ve dini otoriteyi sorgulayan, büyülü güçlere sahip bir figüre dönüştürür.

Yönetmen Eiichi Yamamoto, filmin hipnotik ve çoğu zaman psychedelic olarak tanımlanan görsel dilini, canlı suluboya illüstrasyonları, statik görüntülerin ustaca kaydırılması ve cesur sembolizmle yaratmıştır. Geleneksel çizgi film animasyonundan ziyade, bir dizi hareketli tablo izliyormuş hissi veren bu teknik, filmin ruhsal ve duygusal çöküş temasını güçlendirir. Müzikal açıdan ise, progresif rock ve psikedelik folk karışımı olan Masahiko Satoh'un besteleri, atmosferi derinleştirir.

'Belladonna of Sadness', sadece bir intikam hikayesi değil, aynı zamanda kadın cinselliğinin bastırılması, toplumsal baskı, büyü ve isyan üzerine güçlü bir alegoridir. Feminist temaları ve otoriteye başkaldırısıyla, yapıldığı dönem için oldukça radikal bir eserdir. Görsel olarak büyüleyici, tematik olarak yoğun ve son derece dokunaklı olan bu film, sanat animasyonunun sınırlarını zorlayan unutulmaz bir deneyim sunar. Animasyonun sadece çocuklar için olmadığını kanıtlayan, yetişkin izleyicilere hitap eden bu kült başyapıtı izlemek, sinema tarihinde nadir bulunan bir sanatsal keşif yolculuğuna çıkmak demektir.