Deathtrap, 1982 yapımı, türler arasında ustalıkla geçiş yapan bir film olarak izleyiciyi ekran başına kilitliyor. Sidney Lumet'in yönettiği yapım, Ira Levin'in aynı adlı tiyatro oyunundan uyarlanmıştır. Film, uzun süredir başarılı bir oyun yazamayan ve umutsuzluğa kapılan oyun yazarı Sidney Bruhl'in (Michael Caine) hikayesini anlatır. Sidney, genç ve yetenekli yazar Clifford Anderson'un (Christopher Reeve) mükemmel bir gerilim senaryosu yazdığını öğrenir. Onu evine davet ederek senaryoyu tartışmak istediğini söyler, ancak asıl niyeti senaryoyu çalmak ve Clifford'ı ortadan kaldırmaktır. Ancak planlar beklenmedik şekilde karmaşıklaşır ve ev, aldatmaca, ihanet ve cinayetle dolu bir deathtrap (ölüm tuzağı) haline gelir.

Michael Caine, umutsuz ve hırslı Sidney karakterini mükemmel bir ikilikle yansıtırken, Christopher Reeve ise Superman imajından uzak, kurnaz ve gizemli Clifford rolüyle unutulmaz bir performans sergiler. Dyan Cannon da Sidney'in paranoyak ve alkolik eşi Myra olarak filmin gerilimine önemli katkıda bulunur. Oyuncular arasındaki kimya, diyalogların keskinliği ve sürprizlerle dolu senaryo, filmin temel gücünü oluşturur.

Deathtrap, sınırlı mekan kullanımına rağmen (olaylar çoğunlukla Sidney'in evinde geçer) gerilimi hiç düşürmez. Zekice yazılmış diyaloglar, karakterlerin birbirini manipüle etme çabaları ve sürekli değişen güç dengeleri, izleyiciyi son ana kadar tahmin yapmaya zorlar. Film, komedi, gerilim ve gizem unsurlarını o kadar dengeli harmanlar ki, bir sahnede gülümserken diğerinde gerilebilirsiniz. Sinema tarihinin en iyi 'meta' gerilim filmlerinden biri olarak kabul edilen Deathtrap, tiyatro ve yazarlık dünyasının karanlık yüzünü gösterirken, izleyiciye sürükleyici bir zeka oyunu sunar. Akıllıca kurgulanmış entrikaları ve sürpriz sonuyla, bugün bile tazeliğini koruyan bir klasik olarak mutlaka izlenmeli.