Park Chan-wook'un ilk İngilizce filmi olan Stoker (2013), izleyiciyi sarsıcı bir psikolojik gerilim yolculuğuna çıkarıyor. Film, babasının ani ölümüyle sarsılan genç India Stoker'ın (Mia Wasikowska) hikayesini anlatıyor. Yas tuttuğu bu zor dönemde, daha önce hiç tanımadığı karizmatik amcası Charlie (Matthew Goode) ortaya çıkar ve evlerine taşınır. India'nın dengesiz annesi Evelyn (Nicole Kidman) bu durumdan memnun görünse de, India amcasının gizemli davranışlarından ve geçmişine dair anlattığı belirsiz hikayelerden şüphelenmeye başlar.

Oyunculuk performansları filmin bel kemiğini oluşturuyor. Mia Wasikowska, içine kapanık, keskin gözlem yeteneğine sahip ve giderek değişen India karakterini muazzam bir incelikle canlandırıyor. Matthew Goode, çekiciliği ve ürkütücülüğü aynı anda barındıran, seyirciyi de karakterleri de sürekli tahmin yapmaya zorlayan Charlie rolüyle unutulmaz bir kötü adam portresi çiziyor. Nicole Kidman ise yüzeysel görünen ancak derinlerde fırtınalar kopan Evelyn karakteriyle harika bir destek sunuyor.

Park Chan-wook'un imzasını taşıyan görsel şölen, filmin atmosferine büyük katkı sağlıyor. Her kare titizlikle kompoze edilmiş, renk paleti ve kamera açıları karakterlerin iç dünyalarını yansıtacak şekilde kullanılmış. Gerilimi sadece olay örgüsüyle değil, görsel ve işitsel unsurlarla da hissediyorsunuz. Müzikler ve sessizliklerin kullanımı özellikle dikkat çekici.

Stoker, sıradan bir gerilim filminden çok daha fazlası. Aile bağları, ergenliğin keşfi, kalıtımın getirdiği karanlık miras ve bastırılmış arzular üzerine derinlemesine düşündüren bir yapım. Sürükleyici senaryosu, çarpıcı görselliği ve güçlü oyunculukları ile izleyiciyi son ana kadar ekrana kilitlemeyi başarıyor. Psikolojik gerilim ve sanat filmi sevenler için kaçırılmaması gereken bir başyapıt.